Xr:d:dafdcopgsuu:6,j:690175169,t:23031302

РОДОВА ЕДНАКВОСТ, ПОМЕЃУ „НУМЕРИЧКИТЕ КВОТИ“ И „СУШТИНСКОТО ЗАСТАПУВАЊЕ“

Учеството на жените во политиката и генерално во јавниот живот веќе се толкува во многу стратешки документи на меѓународно ниво, но и во многу анализи, социолошки и политички разгледувања, кои отвораат нов хоризонт за присуството и вклучувањето на жените во демократскиот живот. Концептот на родова еднаквост сè повеќе се разгледува со социо-културна позадина, фокусирајќи се на културните теории за пречките во претставувањето на жените, поврзаноста на демократијата со родовата еднаквост.

Едно од основните прашања во студиите за родова еднаквост и демократија е зошто некои општества постигнуваат високи нивоа на претставување на жените во политиката, додека други остануваат многу назад. Одговорот често се бара во културни и економски фактори, кои ги обликуваат општествените норми, политичките системи и можностите жените да влезат во јавната арена.

Културните теории сугерираат дека традиционалните ставови кон родовите улоги се меѓу главните пречки за учеството на жените на избрани позиции. Во исто време, процесите на модернизација и демократизација носат значајни промени, постепено зголемувајќи го нивото на родова еднаквост и претставеноста на жените во парламентите.

Во една студија на авторите Роналд Инглхарт, Пипа Норис и Кристијан Велцел „Gender Equality and Democracy“ се нагласува дека процесот на модернизација носи структурни и културни промени што директно влијаат на родовата еднаквост. Според оваа студија, со зголемувањето на индустријализацијата, образованието и приходите, општествата се движат кон поегалитарни норми и кон пофункционални демократии.

Промените во родовите норми, се истакнува во студијата, се дел од оваа поширока културна трансформација. Со векови, жените биле ограничени во семејните улоги, но во последните децении тие добија пристап до образование, кариера и политика, доживувајќи социјална револуција.

Врската меѓу родовата еднаквост и демократијата останува сложена. Студијата покажува дека родовата еднаквост не е само резултат на законски квоти или на економски раст, туку пред сè на културни промени кои ги трансформираат општествените перцепции за улогата на жените во политиката.

Во послабите општества и демократии, како што е случајот на Западен Балкан, родовата еднаквост минува низ мошне комплицираните запчаници на транзицијата. Во една компаративна анализа можат да се видат разликите во земјите од регионот, иако сите држави се соочуваат речиси со истите бариери за вклучување на жените во процесот на одлучување.

Во една студија на Мерита Лимани „Women’s political participation: A comparative study of gender quota implementation in six Western Balkan countries“ се истакнува дека политичкото учество на жените е суштинско за демократијата и еднаквото претставување. Според авторката, отсуството на жени во политиката ги нарушува човековите права и го поткопува функционирањето на демократијата. Поради оваа причина, нагласува авторката, многу земји од Западен Балкан користеле „родови квоти“ како механизам за зголемување на учеството на жените во политичкиот живот. Според авторката, сите шест земји од регионот имаат усвоено законски родови квоти што варираат од 30 до 40 проценти. Студијата докажува дека квотите значително го зголемиле „нумеричкото претставување на жените“ во парламентите и локалните совети.

Сепак, во оваа студија се нагласува дека „нумеричкото присуство“ не се преведува автоматски во „реална одлучувачка моќ“. Мажите продолжуваат да доминираат на клучните политички и владини позиции. Во повеќето земји од регионот, жените сè уште се помалку претставени на министерски позиции или во раководствата на политичките партии.

Авторката нагласува дека многу истражувачи предлагаат премин од „описно застапување“ (нумеричко) кон „суштинско застапување“, каде што жените имаат реално влијание врз јавните политики. Според авторката, само преку изградба на култура на учество и поддржувачки механизми може да се постигне целосна политичка еднаквост.

Во оваа студија се истакнува дека „родовите квоти беа ефикасно средство за зголемување на присуството на жените во политиката на Западен Балкан, но недоволно за постигнување суштинска еднаквост“. Општо земено, се нагласува во оваа студија, земјите постигнале значителен напредок благодарение на меѓународниот притисок и процесите на европска интеграција, но културните пречки, патријархализмот и машката доминација во лидерството продолжуваат да ја ограничуваат одлучувачката моќ на жените.

Во многу студии и документи се нагласува дека во Северна Македонија, а особено во Полошкиот регион, прашањето за учеството на жените во одлучувањето останува постојан предизвик. Иако постои законска рамка која гарантира родови квоти и еднакво претставување, реалноста често покажува недоволна застапеност, структурни пречки и политичка култура доминирана од мажи.

Учеството на жените во процесот на одлучување на локално ниво во Полошкиот регион останува структурен и културен предизвик. И покрај законската рамка, реалноста одразува делумно и често симболично вклучување. Ако сакаме инклузивна демократија и легитимни локални институции, зголемувањето на претставувањето на жените мора да стане приоритет. Само преку родова еднаквост може да се постигне одржлив развој и социјална правда во Полошкиот регион.

Исто така, недоволната застапеност на жените ја намалува легитимноста на локалните институции и ја нарушува довербата на граѓаните во демократскиот процес. Демократија без балансирано родово застапување е непотполна, бидејќи не го одразува диверзитетот на заедницата.

Оваа анализа е финансирана од Европската Унија во рамки на проектот „Гласови на еднаквост, демократија за сите“, спроведуван од Балканскиот институт за регионална соработка – БИРС Тетово. Овој проект е субгрант добиен во рамки на „ЕУ поддршка за Граѓански ресурсен центар – фаза 2” финансиран од Европската Унија. Содржината на анализата е единствена одговорност на авторот  и не мора да ги одразува ставовите на Европската Унија и на Граѓанскиот ресурсен центар.

Оваа вест изворно е објавена на веб-страната на Балкански институт за регионална соработка (БИРЦ)

Продолжи со читање

  • Елаборат за четириесетите – XL Средби на извидници Велес 2026

    Почитувани извидници, извидничкиот одред “Димитар Влахов” од Велес одбележувајќи ја седмата деценија на постоење на извидништвото во Велес и Денот на Државноста на Македонија, Ве поканува на традиционалните XL Средби на извидници 2026. Во периодот од 1975 до 2026 година, успевaме да организираме четириесет Средби на извидници од кои последните…

  • Ново регионално партнерство: Здружението започнува проект поддржан од Western Balkans Fund и Европската Унија

     Со голема чест и задоволство споделуваме дека Здружение на лица со церебрална парализа и други попречености е добитник на грант од Фондот за Западен Балкан (Western Balkans Fund), кофинансиран од Европската Унија! На 24 и 25 јуни 2026 година во Тирана, Албанија, присуствувавме на дводневната партнерска работилница и свечената церемонија…

  • Успешно реализирана XXVI Вардарска регата “Гемиџии 2026“

    Иако регатата се одвива по 26-ти пат, ова е трета година во која пловидбата заврши во Солун, идентично како онаа на велешките трговци во минатото. Чамците растоварени, пловењето успешно завршено, се сумираат впечатоците од Вардарска регата „Гемиџии“ која по 26-ти пат ја оживеа традицијата и патшествието на велешките трговци во…

  • Од отпад до производ: Како био-отпадот станува дел од нашето секојдневие

    Био-отпадот претставува органски отпад кој потекнува од домаќинствата, пазарите, градините и прехранбената индустрија. Во оваа категорија спаѓаат остатоци од овошје и зеленчук, талог од кафе, лушпи од јајца, лисја и трева.
    Иако најчесто се третира како отпад, био-отпадот претставува вреден ресурс. Во контекст на циркуларната економија, тој се користи како суровина за создавање нови материјали, енергија и производи што повторно се враќаат во економскиот циклус.

    https://unsplash.com/photos/person-holding-eco-not-ego-signage-_kB9NKpErH4
    Во традиционалниот модел, био-отпадот најчесто завршува на депонии, каде што при разградување без кислород се создава метан – силен стакленички гас кој придонесува за климатските промени. Во циркуларниот пристап, истиот отпад се третира како ресурс и се трансформира во компост, биоматеријали, природни ѓубрива и иновативни производи. На овој начин се намалува количината на отпад, се намалуваат емисиите и се поттикнува развој на зелени технологии и локални бизниси.
    Овој пристап е тесно поврзан со пораката „Eco, not ego“, која потсетува дека одржливите избори ја ставаат еколошката одговорност пред краткорочната индивидуална удобност. Со тоа, био-отпадот се гледа не како проблем, туку како почеток на нов циклус на вредност, обновување и одржлив развој.

    Примери на продукти изработени од био-отпад

    Биопластика и дизајн-предмети од талог од кафе – Coffeefrom (Италија): Италијанскиот стартап Coffeefrom го претвора искористениот талог од кафе во биопластика и композитни материјали кои се користат за дизајнерски производи, пакување и индустриска примена, покажувајќи дека дури и секојдневниот отпад може да добие нова вредност.

    (Извор: EU-Startups, август 2025 – eu-startups.com | Renewable Matter – renewablematter.eu)

    Биоразградливо пакување од мицелиум и земјоделски отпад – Grown.bio (Холандија): Компанијата Grown.bio користи мицелиум и земјоделски отпад за производство на целосно биоразградливи пакувања и изолациски материјали кои нудат одржлива алтернатива на пластиката и стиропорот.

    (Извор: European Circular Economy Stakeholder Platform – circulareconomy.europa.eu | Saladplate, октомври 2025 – saladplate.com)

    Еко-кожа од манго отпад – Fruitleather Rotterdam (Холандија): Fruitleather Rotterdam го рециклира отпадот од манго што не ги исполнува пазарните стандарди и го претвора во издржлив вегански материјал кој се користи за изработка на чанти, паричници и други модни производи.

    (Извор: Plant Based News, мај 2025 – plantbasednews.org | Nature Biotechnology, 2025 – nature.com)

    Фото:https://unsplash.com/photos/a-pile-of-garbage-sitting-on-top-of-a-grass-covered-field-pprCuLQopHw
    Овие примери покажуваат дека отпадот не мора да биде проблем кој треба да се отстрани. Со соодветна креативност, технологија и визија, тој може да стане вреден ресурс кој создава нови производи, нови работни места и помало влијание врз природата.
    Циркуларната економија нè учи дека секој материјал има потенцијал за нов живот. Наместо да гледаме на био-отпадот како нешто без вредност, можеме да го препознаеме како можност за иновации и одржлив развој. Токму во оваа промена на перспективата лежи клучот кон поодржлива иднина.
     
    Оваа статија е подготвена во рамките на проектот „Граѓански активизам за остварување на циркуларна економија во управувањето со органски отпад“, спроведуван од Центарот за ресурси во животна средина (РЕЦ) – Северна Македонија, Еко Логик и Флорозон – Центар за еколошка демократија, со поддршка од Владата на Швајцарија преку Цивика мобилитас.
    Содржината на оваа статија е единствена одговорност на Центар за ресурси во животна средина (РЕЦ) – Северна Македонија, Еко Логик и Флорозон – Центар за еколошка демократија и на ниту еден начин не може да се смета дека ги одразува гледиштата на Владата на Швајцарија, Цивика мобилитас или организациите што ја спроведуваат.
    Автори: Јасмина Петровска, Еко Логик и Ана Серафимова, Еко Логик

Регистрирај се и добивај новости, информации и можности од Цивика мобилитас. Испраќаме не повеќе од 1 до 2 пораки месечно.

Регистрирај се за информатор