Граѓанските организации имаа обврска да го поттикнат волонтерството

Дебатата „Hands on matters“ што се одржа во рамките на програмата на Националниот форум на Цивика мобилитас беше посветена на Граѓанскиот ангажман и влонтерството. На дебатата зборуваа Александра Ристовски, Никица Кусеникова, Ивона Крстевска, Габриела Андреевска, Даниела Стојанова, Ѓоко Вукановски и Логин Кочишки.

„Солидарноста е основното начело на волонтирањето“, рече Александра Ристовски во нејзината дискусија за тоа што ги мотивира луѓето да волонтираат. „Волонтерите добиваа искуства и вештини кои им помагаат во животот, а волонтирањето им прави и промена на дневната рутина“, која, според Ристовски, им помага да го пронајдат чувството на среќа.

И Габрила Андреевска смета дека волонтерите се исполнети и среќни луѓе „Луѓето во Македонија мора да се потпираат на меѓусебната солидарност затоа што не можат да се потпрат на системот“, вели таа. За Андреевска волонтерска работа има повеќе отколку што перципираме, ама таа не се прави организирано и веројатно оние кои ја прават не ја доживуваат како волонтерство.

„Мотивацијата може да биде разична“, рече Никица Кусиникова, „ама тоа што го прави волонтерството е доброволната основа, без надомест и во корист на други.“ Даниела Стојанова се осврна на разликите меѓу декларативните заложби за волонтерска работа и волонтерската работа во пракса, која засега, како што рече таа е во корист на декларативноста.

Ѓоко Волкановски зборуваше за тоа дека волонтерството е дел од колективниот дух на размислување. „За жал, во претходните години повеќе акцент ставивме на јас отколку на ние“, рече тој. „Не ме зачудува широкиот дијапазон на мотиви на граѓаните, некои од нив и себични. Над 50% невработеност кај младите е причина зошто е разбирливо постоењето на себични причини“, додаде Волкановски. „Јас сум 50 отсто среќен, 50 отсто разочаран од волонтерството, бидејќи денес се прави само за да се пополни CV-то или (некој) партиски да се вработи. Мислам дека е тотално погрешен пристап, наместо да ти го исполни срцето и мозокот“, рече Логин Кочишки, од продукцијата Пасворд. Според него, волонтерството е желба да се научи нешто ново, без очекување дека тоа некому ќе му го исполни портфолиото.

За Ивона Крстевска од Националниот младински совет на Македонија, најважна е имплементацијата на сите чекори од волонтерскиот менаџмент од страна на организаторите на волонтерска работа, како на пример креирање на волонтерска програма и опис на волонтерска позиција врз основа на нивните потреби. „Сето тоа ќе придонесе за одржлив развој на волонтерството и негова поголема промоција во насока на примарната цел, односно општо корисна дејност од која придобивки има заедницата во која живееме, а пред се’ самите волонтери“, истакна Крстевска.

Присутните се согласија дека младите не се доволно информирани за можностите на волотирањето и придобивките што можат да ги имаат од него. Волонтирањето не треба да биде гледано како замена за работа, но волонтираењето може да им ги зголеми компетенциите, вештините и знаењата кои можат да ги употребат во барање на работа. Тие исто така се согласија дека обврска на граѓанските организации е да го поттикнат волонтерството и во тој насока да го менуваат општествениот контекст во Македонија.

Дебатата ја модерираше Петрит Сарачини.