Me shenja ose me zë – është e rëndësishme të kuptohemi

Sot shënohet Dita Ndërkombëtare e Gjuhës së Shenjave e cila është vendosur nga Asambleja e Përgjithshme e OKB-së për të promovuar identitetin gjuhësor dhe karakterin kulturor të të gjithë personave të dëgjueshëm dhe përdoruesve të gjuhës së shenjave.

“Me gjuhën e shenjave, personat e dëgjueshëm shprehin mendimet, qëndrim, emocionet dhe nevojat e tyre,” thotë Viktoria Volak, përkthyesja e gjuhës së shenjave. Sipas saj, në vendin tonë, po rritet nevoja e personave të dëgjueshëm për përkthyes të gjuhës së shenjave, por numri i përkthyesve cilësorë nuk po rritet me të njëjtën dinamikë. Kjo i vë personat e dëgjueshëm dhe ata që përdorin gjuhën e shenjave në një pozitë të pa favorshme. E vështirëson komunikimin e tyre me institucionet gjatë përmbushjes së obligimeve të përditshme dhe u merr mundësinë për një jetë cilësore.

Në faqen e internetit të Sindikatës Kombëtare të Personave të Dëgjueshëm dhe të Njerëzve me Problem Dëgjimi, ka një listë prej 31 përkthyesish të certifikuar. Gjysma e tyre ndodhen në Shkup, ndërsa ka qytete ku nuk ka asnjë, si Strumicë, Veles, Koçan, Radovish, Gjevgjeli, etj.

Përveç kësaj, nuk mund të gjendet ndonjë informacion se sa persona kanë nevojë për përkthyes të gjuhës së shenjave. Organizatave që punojnë në çështjet që lidhen me të papajtueshmërinë dhe përkthyesit e gjuhës së shenjave, pritshmëritë ishin që kjo informacion të sigurohet me realizimin e regjistrimit në vitin 2021. Fatkeqësisht, pavarësisht propozimeve të tyre, pyetje që mund të përcaktonin numrin e atyre që kanë nevojë për një shërbim/të ndihmë të tillë, nuk ishin pjesë e formularit.

“Sot, kudo në botë, shënohet dhe tregohet empatia e komunitetit të personave të dëgjueshëm me promovimin dhe afirmimin e gjuhës së shenjave si pjesë e çdo shoqërie, e barabartë me gjuhët e tjera,” thotë Viktoria, por a është kjo e mjaftueshme? Organizatat qytetare vazhdimisht alarmojnë për nevojën për një qasje më serioze dhe më strategjike të institucioneve ndaj kësaj kategorie personash me pengesa. Por a mund të bëhet ndonjë strategji nëse nuk ka të dhëna se cila është popullsia që ka nevojë për gjuhën e shenjave?

Personat e dëgjueshëm kanë të drejtë të përdorin gjuhën e shenjave dhe të kenë përkthyes. Profesioni i përkthyesve duhet të njihet njësoj si të drejta për qasje në informacion me gjuhën e shenjave.

Por, a mund të bëjmë ne si qytetarë diçka për të përmirësuar komunikimin me bashkëqytetarët tanë që përdorin gjuhën e shenjave:

“Duar që flasin” është një nga projektet që mund të motivojnë njerëzit të mësojnë gjuhën e shenjave. Si rezultat i bashkëpunimit ndërmjet Shoqatës së Personave të Dëgjueshëm “Heshtje” nga Karposh dhe Fondacionit Ndërkombëtar Boris Trajkovski, të mbështetur nga Fondacioni Signo nga Norvegjia, ka lindur Fjalori i Gjuhës së Shenjave Maqedonase.

Në këtë rast, ju kujtojmë fushatën “Po aq të njëjta” të grantistëve të Civica Mobilitas, Instituti Maqedonas për Media dhe Këshilli Kombëtar i Organizatave të Invalidëve. Shihni historinë e Radmilës dhe Martinit, kultivoni ndjenjën e empatisë ndaj njerëzve pavarësisht aftësive të tyre dhe shikoni sot ngjarjen interaktive për të shënuar Ditën Ndërkombëtare të Gjuhës së Shenjave.

THA ME DUAR – Dita Ndërkombëtare e Gjuhës së Shenjave 2023 | Facebook