Na shpëtoni, për SHKAKUN TUAJ!

Mesazhi i parë për mjedisin që kujtoj, më erdhi nga një kalendar i “Bota Jonë”, një material interesant, informativ dhe edukativ për nxënësit e shkollave fillore. Në çdo faqe kishte fotografi të zogjve të ndryshëm, dhe mesazhi ishte: “Na shpëtoni, për shkakun tuaj!” Në shkollën fillore, në atë kohë, si dhe jashtë saj, nuk flitej shumë për mjedisin, por duket se redaktorët e revistës ishin një hap përpara të tjerëve.

Në tremujorin që lamë pas, shënuam Ditën Ndërkombëtare të Mjedisit. Edhe pse këtë vit shënimi ishte i dedikuar për luftën kundër shkretëtirëzimit, ky është një moment i mirë për të reflektuar mbi të gjitha aspektet e tjera të mbrojtjes së planetit, që për momentin është shtëpia e vetme e njohur e njerëzimit siç e njohim. Pyjet, uji, ajri, toka, të gjitha krijesat e gjalla që popullojnë planetin, i gjithë ky ekosistem, meriton vëmendjen dhe kujdesin tonë të përditshëm, pasi ne, njerëzit, jemi të vetmit përgjegjës për shkatërrimin e tij të vazhdueshëm.

Ky konstatim nuk është radikal. Këtë e tregojnë kërkime të ndryshme shkencore që lidhen me zhdukjen e disa specieve, tharjen e burimeve të ujit, rritjen e vazhdueshme të temperaturës mesatare, etj. Për shembull, analizat e bëra nga Qendra për Ndryshimet Klimatike (QNK) mbi ndryshimin e temperaturës në 40 vitet e ardhshme tregojnë se pritet që gjatë verës temperatura mesatare të jetë deri në 6˚C më e lartë se sa është tani. Rritja e temperaturës pritet të shkaktojë ndryshime më të shpeshta të temperaturës, ngjarje ekstreme të motit si stuhitë, breshëri, reshje të mëdha shiu dhe përmbytje si rezultat i sasisë së madhe të reshjeve në një periudhë të shkurtër kohe, si dhe erëra me intensitet gjithnjë e më të lartë. Mund të themi se e ardhmja jonë është tashmë e tashmja.

Paralelisht me të dhënat shqetësuese për shkatërrimin e planetit që janë rezultat i sjelljes sonë të papërgjegjshme, jemi dëshmitarë të teorive të ndryshme që nuk janë gjë tjetër veçse një alibi për gjendjen aktuale. Do të dëgjoni se kjo është një proces natyror që nuk ka të bëjë me njerëzit, se ndryshimet klimatike janë të trilluara dhe se planeti do të gjejë një mënyrë për të përballuar këtë situatë. Ky mbyllje e vetëdijshme e syve dhe mendjes ndaj problemeve kaq të dukshme që na prekin të gjithëve nuk është aspak karakteristikë e llojit më të ndërgjegjshëm që popullon këtë planet.

Është koha të pyesim veten se cilës grup i përkasim: atyre të shqetësuarve për krimet ndaj mjedisit, atyre që i përkasin të ashtuquajturve teoricienë të konspiracionit, apo jemi vetëm vëzhgues të heshtur të ngjarjeve. Është koha të pyesim veten se çfarë po bëjmë personalisht për këtë çështje dhe nëse kjo përfundon me postime në rrjetet sociale. Jo, nuk po them që kjo është keq, por nuk është më e mjaftueshme.

Organizatat civile janë ndër më të zëshmit në kërkimin e përgjegjësisë, në ngritjen e ndërgjegjësimit të publikut dhe në ofrimin e zgjidhjeve për problemet mjedisore. Por duhet të bëjmë një hap më tej, të marrim përgjegjësi personale, individuale dhe të udhëheqim me shembull personal. Të pyesim veten, çfarë po bëj unë për të zvogëluar ndikimet negative, për të dhënë një shembull personal për të tjerët? A selektoj mbetjet, a ndikoj tek të tjerët që ta bëjnë këtë, a alarmoj kur shoh një deponi të paligjshme, a raportoj, a ka ndonjë reagim ndaj raportimit tim, çfarë nëse nuk ka, a heq dorë apo vazhdoj?

Mund të marrim pa fund veprime çdo ditë, vetë, së bashku me të tjerët ose me fqinjët e komunitetit ku jetojmë ose më gjerë. Ta mbrojmë mjedisin për shkakun tonë. Të bëjmë një hap përpara, të jemi një shembull që ia vlen të ndiqet! Lexim të këndshëm!

Shikoni çfarë ofron numri i ri “Qytetarët për ndryshim” #17, dhe nëse e keni humbur numrin e mëparshëm të revistës, lexoni në këtë lidhje.